Tarife dışı engeller - Nedir, tanımı ve konsepti
Tarife dışı engeller, bazı malların vergileri artırmadan ithalatını zorlaştırmak veya önlemek için hükümetler tarafından dayatılan düzenlemelerdir. Bu, yerel üreticileri tercih etmek amacıyla.
Başka bir deyişle, ulusal arz ile rekabet eden belirli mal veya hizmetlerin yurt dışından girişini sınırlamak için tasarlanmış politikalardır.
Tarifeleri kullanmayan bir korumacılık biçimidir. Tam olarak, tarife engellerinden vergiye dayalı olmaları, tarife dışı engellerin ise ithalatı daha zor hale getirmek için vergiler dışındaki düzenlemeleri ve stratejileri kullanmalarıyla ayrılırlar.
Tarife dışı engel türleri
Tarife dışı engellerin birkaç türü vardır. Bazıları, tamamen yasaklama veya ithalat kotalarının oluşturulması gibi sert olabilir. İkincisi, menşe ülkeye bağlı olarak bir ürünün girişine sınırlar koymaktan ibarettir. Örneğin, yurt dışından kahve girişine en fazla 200 tonluk lisans verilebilmektedir ve bu lisanslar şu şekilde dağıtılmaktadır: Kolombiya'ya 150 ton, Peru'ya 30 ton ve Ekvador'a 20 ton.
Bununla birlikte, çok zorlu kalite kontrollerinin benimsenmesi gibi engeller daha incelikli olabilir. Aynısı, çok katı paketleme gereksinimleri kabul edildiğinde de olur.
Tarife dışı engellere ilişkin düzenleyici çerçeve
Tarife dışı engellere ilişkin uluslararası düzenleyici çerçeve, Dünya Ticaret Örgütü'nün (WTO) anlaşmalarında detaylandırılmıştır. Bu küresel organa göre, hükümetler ancak istisnai olarak tarife dışı önlemler alabilirler.
Bu, örneğin Ticaretin Önündeki Teknik Engeller Anlaşmasında veya Sağlık ve Bitki Sağlığı Önlemleri Anlaşmasında açıklanmıştır. Bu anlaşmalar, ülke yetkililerinin yerel tarımsal üretimi zararlılardan korumak gibi meşru hedefler izlemesine izin verir.
Bununla birlikte, bazen tarife dışı önlemlerin tek amacı yerli sanayiye avantaj sağlamaktır. Bu durumda, tarife dışı engeller olarak adlandırılırlar.
Tarife dışı engellerin etkisi
Tarife dışı engellerin etkisi bugün özellikle önemlidir. Son yıllarda, ithalat tarifeleri dünya çapında tarihi seviyelere düştü. Bu, ikili ve çok taraflı ticaret anlaşmalarındaki artış sayesinde.
Bununla birlikte, hükümetler, ticareti etkileyen yeterli gerekçeleri olsun veya olmasın, tarife dışı önlemleri yine de kabul edebilirler.
Dikkate alınması gereken önemli bir nokta, tarife dışı önlemlerin etkisinin kolayca ölçülebilir olmamasıdır. Öte yandan, ithalat vergisi yükseltildiğinde yabancı bir ürünün fiyatının ne kadar arttığını hesaplamak kolaydır. Örneğin bir ürünün tarifesi %4 artarsa, maliyeti de aynı oranda artacaktır.
Sonuç olarak, bir ürünün kalitesini sağlamak ve tüketiciye güven vermek için tarife dışı önlemler yararlıdır. Bununla birlikte, serbest rekabeti engellemek pahasına yalnızca bir grup yerel girişimciyi kayırmaya çalışan hükümetler için bir silah işlevi görebilirler.
