Kıta Hukuku - Nedir, tanımı ve kavramı
Avrupa hukuku olarak da bilinen Kıta hukuku, çoğu Avrupa ve Latin Amerika ülkesinde hukuk sistemini oluşturmaktadır ve kökeni Roma hukukuna dayanmaktadır.
Bu kıta hukuku, medeni hukuk olarak da bilinir ve kökeni Roma, Alman ve kilise hukukuna dayanır. Temel özelliği, yazılı bir hukuk kuralının gerekliliği, yani normatif sistemin kodlanmış olmasıdır ve bu onun ana hukuk kaynağıdır.
Kıta hukukunun diğer tanımlayıcı özelliği, tümdengelim yöntemiyle uyuşmazlık çözümüdür. Ne anlama geliyor? Kıta hukukunda güçlü bir yasal silahlanma, yani yurttaşların uyması gereken yasal normların doğduğu güçlü bir yasama gücü vardır.
Bu hukuk normlarına uyulmadığında veya taraflar uygulama konusunda ihtilafa düştüğünde, bu ihtilafa hakim olacak ve bunu sistemde var olan hukuk normları üzerinden yapacaktır. Hâkim, ortaya çıkan ihtilafın çözümünü hâlihazırda yazılı ve yerleşik kuraldan alacaktır. Çözüm zaten çatışmadan öncedir.
Kıta hukukunun özellikleri
Ana özellikler şunlardır:
- Yasama ve yürütme erkinden kaynaklanan kurallara dayalı bir hukuk sistemidir.
- Hukuk sadece önceden yazılmış olan kuralları uygular ve yorumlar, hukuk yaratmaz.
- Vakaların çözümleri yazılı haklardadır.
- Yargı içtihatları zorunlu değildir.
- Kökeni Roma hukuku ilkelerindedir.
- Normlar demokratik meşruiyetle dikte edilmiştir.
Kıta hukuku ve Anglo-Sakson hukuku (medeni hukuka karşı ortak hukuk)
Kıta hukuku, Anglo-Sakson hukukunda bunun tam tersidir. Britanya Adaları'nda doğan ve aynı yerde ve diğerleri arasında ABD veya Avustralya gibi İngiliz kolonileri olan bölgelerde uygulaması olan yasa.
Ortak hukukta, kıta hukukundan farklı olarak, geniş bir düzenleyici çerçeve yoktur, ancak mahkemeler, belirli çatışmalar yoluyla, vatandaşlar tarafından saygı duyulması gereken bir hukuk sistemini bir araya getirmekten sorumlu olacaktır.
Ortak hukukta endüktif modeli kullanırlar. Yani bir ihtilaf hâkim önüne çıkarılmakta ve davayı çözebilme hakkını o yaratacak ve hakkın hâkim tarafından yaratılması hukuk normu niteliğinde olacaktır. Çözüm çatışmadan kaynaklanıyor ve daha önce orada değildi. Hâkimlerin bu çözümleri içtihat olarak bilinir ve bundan böyle diğer mahkemeler tarafından hukukmuş gibi takip edilmelidir.
Kıta hukuku kaynakları
Kıta hukukunun ana kaynakları şunlardır:
Mevcut hukuk kaynakları şunlardır:
- Kanunlar: Mahkemeler aracılığıyla halkın iradesinden kaynaklanan yazılı kurallar. Bu düzenlemeler, her Devlet tarafından belirlenen uygun prosedüre göre onaylanır ve tüm vatandaşlar tarafından bilinmesi için yayınlanır. Zorlayıcı uygulamaya tabidirler ve hakimler veya hakemler tarafından bir davayı sonuçlandırmak için kullanılan ana kaynaktır.
- Gümrük: Genel hukuk olarak bilinir ve hukukun ikincil kaynağıdır. Bunlar belirli bir yerde tekrarlanan performanslardır.
- Hukukun genel ilkeleri: Kurallara ve hukuk sistemine genel olarak etik bir karakter atfeden bir dizi fikirdir. Bunlar hem yasaların hem de geleneklerin ikincil kaynaklarıdır.
- Roma veya kıta hukuk sistemlerinde, hukuk bilimi hukuk kaynağı olarak kabul edilmez, çünkü ona hukuk yaratma işlevi verilmez, sadece onu uygulama ve kontrol etme işlevi verilir. Öte yandan Anglo-Sakson hukuk sisteminde içtihat, hukuk yaratma gücüne sahip olduğu için hukukun kaynağı olarak kabul edilmektedir. Yani, en yüksek mahkemelerinin verdiği cezalar emsal teşkil edecek ve ileride alt mahkemeler tarafından infaz edilmek zorunda kalacak ve yüksek mahkemeler için ikna edici bir karaktere sahip olacaktır.
