İkincil borç - Nedir, tanımı ve kavramı
Sermaye benzeri borç, birinci derece borçtan daha kötü kredi kalitesine sahip bir borç türüdür ve bu nedenle tahsilat tercihinde (öncelik sırasına göre) tüm alacaklıların (kıdemli teminatlı ve teminatsız) arkasında sahibini "tabi" kılar.
Ast, "Bazı şeyleri diğerlerine göre daha düşük olarak sınıflandırın" olarak tanımlanabilir. Bu nedenle, sermaye benzeri borcun ihraççısı bir iflas durumuna girerse veya varsayılan, bu tür borçlar hisse senedinden sonra ve kıdemli borçtan önce (teminatlı ve teminatsız) zarar almaya başlayacaktır.
Kredi kuruluşları açısından bu borç, imtiyazlı paylarla birlikte karma bir sermaye aracı olarak kabul edilir. Ayrıca, hem imtiyazlı paylar hem de sermaye benzeri borçlar, bankanın sermaye yapısında paylara yakın olmaları nedeniyle, hisse senedi piyasalarında işlem gören adi paylarla yüksek bir korelasyona sahiptir.
Kredi kuruluşlarının adi hisse senedi ihraç etmek yerine hibrit borç vermesinin nedeni, bu hibrit ürünlerin seyreltici olmamasıdır (hisseler gibi işletmenin mevcut ve gelecekteki faydalarına katılmazlar).
sermaye benzeri tahviller
Bu tür ihraçlar kredi kuruluşları, bankalar ve tasarruf bankaları tarafından gerçekleştirilir. Öncelik sırasına göre daha yüksek adımlarla ihraç edilen borçtan (aynı ihraççı ve vade ile) daha yüksek bir faiz oranı öderler.
Özel sermaye benzeri tahviller
Bu borç türü aşağıdaki özelliklere sahiptir:
- Vade süreleri yoktur, yani kalıcı olabilirler (işletme hiçbir zaman anaparasını ödemek zorunda değildir).
- İşletmenin zarar etmesi durumunda faiz ödemelerinin ertelenmesi öngörülmektedir.
- Yatırımcı, sermayeye dönüştürülebilir rezervler ve kaynaklar (örneğin imtiyazlı hisseler) tükendikten sonra, işletmenin zararları karşılaması gerekiyorsa, yatırılan miktarın yanı sıra tahakkuk eden ve ödenmemiş faizin %100'ünü kaybedebilir.
İflas veya iflas davasında rüçhan kurallarının uygulanmasına ilişkin olarak (varsayılan), kayıplar aşağıda varsayılmaya başlayacaktır:
- Kıdemli teminatlı borç (önce tahsil eden, en son zarar gören).
- Teminatsız kıdemli borç.
- Sermaye benzeri borç.
- Hibrit borç.
- Hisse senetleri (son toplayan, ilk zararı alan).
Öncelikli yapıdan, bir ihraççı için hisse senetlerinin en pahalı enstrüman olduğu ve basamaklar çıktıkça yatırımcıya ödenen faiz oranının düştüğü ve dolayısıyla ihraççının kendisini finanse etmesinin daha ucuz olduğu sonucuna varıyoruz.
