En yaygın işten çıkarma türleri nelerdir?
Her şey dünya ekonomisinin ve İspanya ekonomisinin yavaşlama yolunda olduğunu gösteriyor. Ekonomik büyümede bir düşüş, istihdam yaratmaktan onları yok etmeye geçmek anlamına gelir.
Ekonomik büyüme, istihdam ve refah, ayrılmaz bir şekilde bağlantılı kavramlardır. Bununla birlikte, büyüme mümkün olmadığında, acı verici bir iş yıkımı dinamiği vardır. İşten çıkarmalar bu bağlamda artmaya başlar. Bu nedenle, Economy-Wiki.com'dan, farklı işten çıkarma türlerinin ne olduğuna dair bazı temel kavramlar vermek ve bunların ana nedenlerini açıklamak istiyoruz.
Hem işçi hem de işveren için, farklı işten çıkarma türleriyle ilgili tüm yasal ve teknik konuların yanı sıra haklarını bilmeleri esastır.
Disiplinli görevden alma ve objektif görevden alma
Öncelikle belirtmek gerekir ki, işten çıkarmanın gerçekleşebilmesi için bir nedenin olması gerekir. Böylece, iki geniş işten çıkarma kategorisi buluyoruz:
- Disiplin cezası: İşçinin iş sözleşmesine yansıyan yükümlülüklere uymaması durumunda gerçekleşir. Diğer birçoklarının yanı sıra, işverene itaatsizlik, geç kalma, taciz, işverene veya üçüncü şahıslara karşı suçlar veya işyerinde üretkenliğin normal seviyenin altında düşmesi durumlarını bulabiliriz.
- Objektif nedenlerle işten çıkarılma: Sözleşmeye aykırılık yoktur ancak işverenin işçiyi işten çıkarmasına izin veren bir takım unsurlar vardır. Bazı örnekler, çalışanın iş pozisyonuna uyum sağlamaması (beceriksizlik), satış gelirinde keskin bir düşüş, işçinin teknik değişikliklere uyum sağlayamaması ve işe devamsızlıktır.
Resmi gereksinimler
İşten çıkarmada resmi gerekliliklere dikkat etmek esastır. Bu nedenle, işten çıkarmanın, işçiye hitaben, sebebini açıklayan bir yazı ile bildirilmesi esastır. Sadece nedeni belirtmek yeterli değildir, çünkü bunun İşçi Statüsü'nün 55. maddesinde ve ilgili toplu sözleşmede yer alması gerekir. Son olarak, iş sözleşmesinin sona erdiği tarih belirtilmelidir.
Bugün işten çıkarılmanın en yaygın nedenleri
İşten çıkarmanın çeşitli nedenleri arasında, mevcut iş gücü ve ekonomik gerçeklik bize, daha sık meydana gelen belirli işten çıkarma türlerinin olduğunu göstermektedir.
- İşe devamsızlıktan alınan gecikme ve devamsızlıklar: Bir işçiyi kovmak için, işten ayrılma günlerini ve gecikmelerinin ciddiyetini saymak gerekecektir. Bu nedenle, anlaşma, işten çıkarılmanın gerçekleştirilebileceği devamsızlık günlerini ve zaman gecikmelerini yansıtacaktır.
- İşyerinde performans düşüşü: Bir işçinin bulunduğu pozisyondaki performans derecesini ölçmek oldukça karmaşıktır. İşin yüksek düzeyde standardize edildiği ve uygun performans göstergelerine sahip şirketlerde iş performansının kontrolü daha mümkündür. Bununla birlikte, işçiye performans düşüşü hakkında bildirimler varsa, işten çıkarmanın gerekçelendirilmesinde çok yardımcı olabilir.
- İşverene ve üçüncü kişilere karşı suçlar: Bu sadece patronlara değil, iş arkadaşlarına da saygısızlık anlamına gelir. Sözlü ve fiziksel suçlar, sözde “mobbing” veya işyeri tacizi bir kenara bırakılmadan yer almaktadır.
- Bütçe düşüşü: Ekonomik sebeplerden dolayı işten çıkarılma ile karşı karşıyayız. Olağan satış gelirindeki keskin düşüş veya zarar tahminleri nedeniyle şirketin zarar durumuna girmesi nedeniyle ortaya çıkabilir. Ekonomik nedenlerle işten çıkarılmayı kanıtlamak için ilgili finansal belgeleri sağlamak gerekir.
- Toplu işten çıkarma: ERE veya İstihdam Düzenleme Dosyası olarak da bilinir, önemli sayıda işin yok edilmesiyle eş anlamlıdır. Toplu işten çıkarma sayılabilmesi için toplam 100 işçiden en az 10 işçisini, 100 ile 300 arasında işçisi olan bir şirketin çalışanlarının en az %10'unu ve son olarak işten çıkarmaların 30 işçiyi etkilemesi gerekir. En az 300 çalışanı olan bir şirkette. Toplu işten çıkarmanın akreditasyonu, son iki yılın tüm ekonomik belgelerinin (bilanço, kar ve zarar hesabı, nakit akış tablosu, özkaynak değişim tablosu, hafıza ve yönetim raporu) sunulmasını gerektirir.
